Καθώς το 2025 φθάνει στο τέλος, διαπιστώνουμε ότι μας αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Οι πόλεμοι εξακολουθούν να υπάρχουν, η πείνα και η εξαθλίωση δεν έχουν εκλείψει από τον πλανήτη μας και ακόμα να επιτευχθούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όλο τον κόσμο.
Το 2025 υπήρξε μια χρονιά απαιτητική και καθοριστική, γεμάτη δοκιμασίες που μας έφεραν αντιμέτωπους με τα όριά μας, αλλά και με την ουσία των αξιών μας. Ήταν μια χρονιά που ανέδειξε δυσκολίες, ανισότητες και ανασφάλειες. Ταυτόχρονα όμως, φώτισε τη δύναμη της αλληλεγγύης, της προσφοράς και της συλλογικής ευθύνης. Μέσα από μικρές αλλά ουσιαστικές πράξεις προσφοράς, μέσα από ανθρώπους που στάθηκαν όρθιοι ακόμη και όταν όλα έμοιαζαν δύσκολα, μέσα από οργανωμένα σύνολα αλλά και μεμονωμένα ατομα που δεν γύρισαν την πλάτη στον συνάνθρωπο, μάθαμε ξανά τι σημαίνει να νοιαζόμαστε πραγματικά. Ήταν μια χρονιά που μας θύμισε πως η δύναμη μιας κοινωνίας δεν μετριέται μόνο με αριθμούς, αλλά με το πόσο δεν αφήνει κανέναν μόνο.
Καθώς το 2026 κάνει τα πρώτα του βήματα, η εμπειρία του 2025 γίνεται ελπίδα και δέσμευση. Μια δέσμευση για έναν τόπο πιο ανθρώπινο, πιο δίκαιο και πιο συμπεριληπτικό, όπου κανείς δεν θα αισθάνεται αόρατος ή μόνος. Ας κρατήσουμε αυτή την εμπειρία ως πυξίδα. Με ενότητα, ενσυναίσθηση και πίστη στη δύναμη των ανθρώπων μας, μπορούμε να μετατρέψουμε τις δυσκολίες σε ευκαιρίες και τις προσδοκίες σε πράξη. Το νέο έτος ας είναι η απαρχή ενός αύριο που αξίζουμε όλοι! Ας πορευτούμε με αισιοδοξία, αξιοπρέπεια και πραγματική έγνοια. Ας βάλουμε ο καθένας από εμάς ένα μικρό λιθαράκι για καλύτερες μέρες για όλους!
Καλή Χρονιά!
Εύη Τσολάκη