Ευχαριστώ πολύ το Lemesos Radio και την Maria Izabella για την ευκαιρία που μου έδωσαν να μιλήσω για ένα από τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί συνάνθρωποι μας στην καθημερινότητα τους. Παραθέτω και γραπτώς ό,τι λέχθηκε στη συνέντευξη:
– Εύη Τσολάκη, υποψήφια Βουλευτής με το ΔΗ.ΚΟ, καλημέρα. Είσαι μαζί μας για να συζητήσουμε ένα πολύ ιδιαίτερο και ευαίσθητο θέμα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί όταν επισκέπτονται τα Νοσοκομεία. Ένα παράδειγμα είναι ότι δεν υπάρχουν διερμηνείς στη Νοηματική. Καλημέρα Εύη μου.
– Καλημέρα σας, καλημέρα και στους ακροατές σας.
Ναι, όντως αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.
Καταρχάς να αναφέρω ότι ένας από τους στόχους μου, αν καταφέρω να εκλεγώ, θα είναι όλοι οι πολίτες να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Βέβαια αυτό δεν μπορεί να το πετύχει μόνη της η Βουλή. Χρειάζεται συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, με τον ΟΚΥΠΥ.
Να αναφέρω ότι ο σημερινός Υπουργός κάνει εξαιρετική δουλειά, ο Νεόφυτος Χαραλαμπίδης, όπως και ο προηγούμενος, ο Μιχάλης Δαμιανός, όμως σίγουρα πάντα χρειάζονται οι βελτιώσεις και ειδικά στον τομέα της Υγείας που είναι το ύψιστο αγαθό.
Όπως αναφέρατε και εσείς, οι κωφοί συνάνθρωποί μας έχουν αυτό το παράπονο και το έχω διαπιστώσει από τότε που ήμουν Δημοτικός Σύμβουλος Λεμεσού και είχα και εξακολουθώ να έχω επαφή με τον Όμιλο Κωφών και τα προβλήματά τους.
Όταν ένας κωφός συμπολίτης μας επισκέπτεται κάποιο νοσηλευτήριο, σίγουρα θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στη συνεννόηση, επειδή δεν υπάρχουν διερμηνείς στη Νοηματική και ενδεχομένως να είναι δύσκολο για τον ίδιο να συνοδεύεται από κάποιο άτομο που γνωρίζει τη Νοηματική Γλώσσα ούτως ώστε να μπορεί να συνεννοηθεί μέσω αυτού του ατόμου.
Όταν λοιπόν ο Νοσηλευτής, ο Γιατρός, το Προσωπικό των Νοσηλευτηρίων, δεν μπορούν να αντιληφθούν τι ακριβώς έχει αυτός ο ασθενής, ποια είναι τα συμπτώματα, που πονεί, πως θα μπορέσουν να του παρέχουν τις υπηρεσίες υγε ίας που θα πρέπει να του παρέχουν ώστε νατον φροντίσουν;
– Και η ιατρική γλώσσα είναι μια δύσκολη γλώσσα και η επικοινωνία θα πρέπει να είναι ακριβής και λεπτομερής σε θέματα υγείας.
– Ακριβώς και η δική μου εισήγηση είναι να υπάρχουν on call διερμηνείς στη Νοηματική Γλώσσα, ενδεχομένως με αγορά υπηρεσιών. Δεν χρειάζεται να είναι μόνιμο προσωπικό.
– Όταν λέμε on call, να μπορούν να έρθουν οποιαδήποτε στιγμή, αλλά σκέφτηκα τώρα ότι ίσως θα μπορούσε να γίνει και με βιντεοκλήση έστω.
– Όταν λέω on call δεν χρειάζεται να μεταβεί ο ίδιος ο διερμηνέας στο Νοσοκομείο. Με την τεχνολογία, ναι, όλα μπορούν να γίνουν σήμερα. Μπορεί και από το σπίτι του με βιντεοκλήση, όπως λέτε εσείς, να βοηθήσει, να εξυπηρετήσει τον κωφό συμπολίτη μας ο οποίος επισκέπτεται το Νοσηλευτήριο. Θα μπορούσε να υπήρχε ένας κατάλογος διερμηνέων και να γνωρίζει ο κάθε διερμηνέας ότι την συγκεκριμένη μέρα πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση
– Να εφημερεύει, διανυκτερεύει
– Ναι, να μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του και να φροντίσει ο ΟΚΥΠΥ, το Υπουργείο Υγείας να υπάρχει καθημερινά τουλάχιστον ένας on call διερμηνέας για να μπορεί να εξυπηρετήσει ανά πάσα στιγμή, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας γιατί τα θέματα υγείας είναι κάτι που μπορούν να συμβούν οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
– Εξαιρετική ιδέα και όσο προχωρούμε στο να επιλύουμε προβήματα που αφορούν πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, γενικότερα το συνολικό σύστημα υγείας βελτιώνεται. Είσαι ένας άνθρωπος που μέσα από τις πολλαπλές σου θέσεις και από τις θητείες σου ως Δημοτικός Σύμβουλος αλλά και από άποψη εθελοντισμού έχεις τριβή με άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν διάφορες νοητικές αναπηρίες. Πόσο σημαντικό είναι να μπει ως πρώτος στόχος, όχι απλά ως συνθήματα, αλλά από ανθρώπους που όντως έχουν εμπλακεί στην πράξη με τέτοια ζητήματα, στην ατζέντα ενός Βουλευτή.
– Το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό. Καταρχάς θεωρώ ότι οι πολιτικοί θα πρέπει να είναι άτομα με ενσυναίσθηση. Κταρχάς να είναι διατεθειμένοι να ακούσουν, να ακούσουν τα προβλήματα. Να είναι διατεθειμένοι να προσπαθήσουν να μπουν στη θέση των συνανθρώπων τους που αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα και μέσω των Νομοθεσιών, των Νόμων που ψηφίζουν στη Βουλή, να προσπαθούν να επιλύουν αυτά τα προβλήματα για το κοινό καλό. Δεν πάμε εξατομικευμένα.
Ο Βουλευτής, η Βουλή, η Κυβέρνηση, δηλαδή η Νομοθετική Εξουσία, η Εκτελεστική Εξουσία θα πρέπει να βλέπουν το κοινό καλό. Και οι Νόμοι που ψηφίζουν, ειδικά οι Νόμοι που αφορούν άτομα με αναπηρίες, άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, ακόμα και οι Νόμοι που αφορούν οικονομικές υποχρεώσεις των πολιτών προς το Κράτος θα πρέπει να είναι ανθρωποκεντρικοί, θα πρέπει να έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο, οι Νόμοι που αφορούν την υγεία. Οι Νόμοι που αφορούν την παιδεία θα πρέπει να έχουν ως επίκεντρο το παιδί. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Και να πω κάτι. Ο Βουλευτής νομοθετεί και σίγουρα δεν κρατά μαγικό ραβδί για να κάνει θαύματα και να λύσει όλα τα προβλήματα. Όπως ούτε και η Εκτελεστική Εξουσία κρατά μαγικό ραβδί για να λύσει όλα τα προβλήματα. Όμως η επίλυση των μεγάλων ζητημάτων, το λέω κάπως διαφορετικά από ότι το είπατε προηγουμένως, αλλά η ουσία είναι η ίδια, η επίλυση των μεγάλων ζητημάτων ξεκινά από την επίλυση των μικρών. Και υπάρχουν ζητήματα τα οποία μπορεί να φαίνονται μικρά, όπως αυτό με τους κωφούς συνανθρώπους μας, για εμάς που δεν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα μπορεί να ακούγεται ως κάτι ασήμαντο, όμως για μια πολύ μεγάλη μερίδα συνανθρώπων μας είναι πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Αν ξεκινήσουμε λοιπόν να επιλύουμε τα μικρά που μπορούν να επιλυθούν τότε θα καταλήξουμε στο να επιλύσουμε και τα μεγάλα ζητήματα. Και το μεγάλο ζήτημα είναι το γενικότερο ζήτημα της πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας.
– Για όλους. Έχεις δίκαιο γιατί αυτό πάει αλυσιδωτά και βλέποντας ένα ζήτημα για μία ομάδα βλέπουμε και ακόμα μετά ένα ζήτημα για κάποια άλλη ομάδα και έτσι πάει συνολικά και σφαιρικά.
– Τουλάχιστον εκεί που υπάρχουν απλές και πρακτικές λύσεις για επίλυση ζητημάτων
– Όπως αυτήν
– Είτε αυτά φαίνονται μικρά είτε φαίνονται μεγάλα καλό είναι να προσπαθούμε.
– Ευχαριστούμε πάρα πολύ
– Εγώ ευχαριστώ
– Και να ξαναμιλήσουμε σύντομα Εύη μου.
– Εγώ ευχαριστώ. Καλή συνέχεια.
Για να ακούσετε μαγνητοσκοπημένη ολόκληρη τη συνέντευξη πατήστε εδώ