Από τη φύση της η γυναίκα είναι πιο ευαίσθητη, πιο πρακτική και επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι μπορεί να ασχολείται ταυτόχρονα με πολλά πράγματα. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποτελούν τη συνταγή για να γίνει σωστή και καλή πολιτικός.
Η γυναίκα όμως έχει να επιτελέσει πολλούς ρόλους. Αυτόν της συζύγου, της μητέρας, της εργαζομένης και δυστυχώς το Κράτος δεν της δίνει τα εφόδια που χρειάζεται για να αναμειχθεί και με την πολιτική. Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο της υποεκπροσώπησης της γυναίκας στην πολιτική ζωή της Κύπρου, αφού οι περισσότερες Κύπριες πολιτικοί, αποφάσισαν να πολιτευθούν σε σχετικά μεγάλη ηλικία διότι είχαν θέσει σαν προτεραιότητα την οικογένειά τους και το μεγάλωμα των παιδιών τους, με αποτέλεσμα η γυναίκα πολιτικός να βρίσκεται σε δυσμενή θέση έναντι του άντρα. Όταν δηλαδή μια γυναίκα ξεκινά δειλά την πολιτική της σταδιοδρομία από χαμηλά αξιώματα και σε μεγάλη ηλικία, ένας άντρας της ίδιας ηλικίας έχει ήδη εκλεγεί τουλάχιστον δύο φορές Δημοτικός Σύμβουλος και τουλάχιστον μια φορά Βουλευτής. Βέβαια οι οικογενειακές υποχρεώσεις είναι ένας από τους πολλούς λόγους για την υποεκπροσώπηση των γυναικών. Άλλοι λόγοι είναι η έλλειψη προώθησης και προβολή της γυναίκας υποψήφιας από τα πολιτικά κόμματα και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων, η έλλειψη σε μεγάλο βαθμό εμπιστοσύνης στις ικανότητες των γυναικών και το κυριότερο η έλλειψη αυτοπεποίθησης από τις ίδιες τις γυναίκες.
Όσο κι’ αν βρισκόμαστε σε καλό δρόμο, εξακολουθεί να είναι ένας καθημερινός αγώνας για την γυναίκα η καθιέρωσή της στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου κάτι το οποίο την υποχρεώνει να συνεχίσει να αγωνίζεται για την εξασφάλιση από την Πολιτεία όλων εκείνων των εφοδίων που θα την βοηθήσουν αφενός να προβάλει τις ικανότητες και τα προσόντα της και αφετέρου εφόσον πετύχει την καθιέρωση, να μπορέσει να αντεπεξέλθει με επιτυχία σε όλες τις υποχρεώσεις της.