Την κα Αγλαϊα και τον κ. Κλείτο, τους γνώρισα τον Δεκέμβριο του 2007 σε μια εκδήλωση όπου για πρώτη φορά είδα το ντοκυμαντέρ των Κώστα Κακογιάννη και Πάμπου Κουζάλη με τίτλο «Υπέρβαση» το οποίο είναι αφιερωμένο στην ζωή και το έργο του Στέλιου Πισή.
Εκείνη τη μέρα τους εισηγήθηκα τη διοργάνωση από το Δήμο Λεμεσού μουσικής παράστασης με έργα του Στέλιου. Στο μυαλό μου είχα το χρέος του Δήμου Λεμεσού να τιμήσει τον Στέλιο και μέσω της παρουσίασης του ιδίου και του έργου του να καταλάβουμε όλοι ότι η δύναμη της θέλησης μπορεί να ξεπεράσει και το πιο σοβαρό πρόβλημα. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2009 και σημείωσε τεράστια επιτυχία.
Από τότε συνδέθηκα πάρα πολύ με την οικογένεια Πισή και είναι τιμή μου που με θεωρούν δικό τους άνθρωπο.
Όταν μπεις στο σπίτι της οικογένειας δεν υπάρχει περίπτωση να μη νιώσεις την αγάπη και τη ζεστασιά που εκπέμπουν αυτοί οι άνθρωποι.
Ακόμα περισσότερη αγάπη και ζεστασιά, αλλά και γαλήνη και ηρεμία νιώθεις όταν μπαίνει στο δωμάτιο του Στέλιου. Ένα δωμάτιο στο οποίο ζει τα τελευταία χρόνια καθηλωμένος στο κρεβάτι του και παρά το γεγονός ότι δεν μετακινείται από αυτό, εντούτοις η επαφή που έχει με τον έξω κόσμο είναι απίστευτη. Από εκείνο το δωμάτιο πέρασαν ένα σωρό καλλιτέχνες, πολιτικοί, αθλητές, καθηγητές, και πλήθος κόσμου που εκτιμά τον Στέλιο και το έργο του. Οι τοίχοι είναι γεμάτοι με φωτογραφίες αυτών των ανθρώπων και σε ολόκληρο το σπίτι υπάρχουν βραβεία που απονεμήθηκαν στον Στέλιο για το
έργο του. Βραβεία που ούτε οι διασημότεροι καλλιτέχνες δεν τα έχουν λάβει.
Και πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η κα Αγλαϊα, η μητέρα Αγλαϊα, η σύζυγος Αγλαϊα, που με τεράστια υπομονή, επιμονή αλλά προπάντων με όλη την δύναμη της ψυχής της και άπειρη αγάπη, κατάφερε να μετατρέψει το πρόβλημα του Στέλιου σε προτέρημα όπως ανέφερε και η Πρόεδρός μας και κατάφερε όχι μόνο να κρατήσει τις ισορροπίες στην οικογένειά της αλλά και να δημιουργήσει μια οικογένεια που πολλοί από εμάς θα θέλαμε να είχαμε.
Πάντα φυσικά με τον σύζυγό της τον κ. Κλείτο. Ένα εξίσου υπέροχο άνθρωπο.
Μαζί κατάφεραν ίσως το ακατόρθωτο, χωρίς γκρίνιες, χωρίς παράπονα και με το χαμόγελο πάντα στα χείλη. Όσοι τους γνωρίζεται μπορείτε να καταλάβετε τι εννοώ.
Η κα Αγλαϊα, ο κ. Κλείτος, τα παιδιά τους και κυρίως ο Στέλιος με την θέλησή τους, τη δύναμη της ψυχής τους, την υπομονή τους, την τελειομανία τους, τη θετική σκέψη τους και την αγάπη τους για όλον τον κόσμο, μας δίνουν μαθήματα ζωής.
Εύχομαι ο Θεός να τους έχει πάντα καλά για να συνεχίζουν να προσφέρουν απλόχερα τις αξίες και τις αρχές τους και με την στάση ζωής τους να ξυπνούν όλους εμάς που με το παραμικρό τα βάζουμε κάτω και παύουμε να αγωνιζόμαστε.